David Baakman

Stockholm – Dag 2

Vandaag begonnen met een trip naar de Ericsson Globe. Eens kijken hoe de architectuur daar was. Nou, om heel kort te zijn: dat viel tegen. Toen ik uit de metro stapte (bij het station Globen) had ik verwacht dat alles wel duidelijk aangegeven stond. Maar uiteindelijk maar een willekeurige kant opgelopen (dat werkt meestal wel goed..). Toen ik nog een keer keek of er al iets weergegeven was keek ik voor de grap ook eens omhoog; ik stond er recht voor. Het gaat hierbij om het grootste bolvormige bouwwerk ter wereld. Je zou zeggen dat dat een ware attractie is, en dat het gebouw door de omgeving ‘ondersteund’ wordt. Maar het was bijna compleet uitgestorven (ik was denk ik de enige tourist, ik kwam alleen wat verdwaalde Zweden tegen), en de omgeving bestond uit saaie jaren 80 gebouwen en was veel te vol gebouwd. Dat weten die Spanjaarden toch wel een stuk beter te doen met hun Olympisch stadium in Barcelona.

Maar wel leuk dat ik geweest ben, voor het eerst m’n 10-22 mm objectief gebruikt, toch leuk dat die bol er helemaal oppast. Het idee was om naar het Vasa-museum te gaan met de metro (ik heb nou eenmaal zo’n kaart, dan zal ik hem gebruiken ook). Daarvoor moest ik overstappen bij het centraal station. Dus wanneer ik uitstap en een beetje verdwaald rond sta te kijken blijkt dat de blauwe lijn (die ik nodig heb) gesloten is in verband met een verbouwing. Dus dan maar te voet, het is immers maar 1 halte.

Centraal station heeft nogal veel uitgangen, 1 willekeurige genomen en een willekeurige kant opgelopen. Uiteraard precies de verkeerde kant opgelopen, zodat toen ik de kaart erbij pakte om te kijken waar ik was en of ik de goede kant opliep, ik weer zo ongeveer terug kon lopen. Tijdens het lopen nog even in een of andere winkelcentrum terecht gekomen waar een KTM X-Bow stond, in Hoogh Catherijne staat maximaal eens een keer een nieuwe Ford Fiesta. Wanneer ik aan de andere kant van het winkelcentrum weer naar buiten loop kom ik bij een opera huis (ofzo). Omdat het gebouw er wel enigszins leuk uitziet maak ik een foto. Of, althans, probeer ik een foto te maken. Maar om een of andere reden werkt m’n camera niet meer. Eigenlijk alles lijkt het te doen (scherpstellen, LCD scherm bovenop), behalve foto’s maken en foto’s terugkijken. Camera aan / uit gedaan, objectief eraf en er weer op, Compact Flash kaartje eruit en er weer in. Niets werkt. Begint het nog te regenen ook… Nou ja, dat kon er ook nog wel bij. Wanneer ik even later sta te schuilen omdat het wel heel erg hard begint te regenen, kijk ik toch nog naar m’n camera. Ander objectief erop, maar ook dat helpt niet. Batterij eruit en er weer in: he, hij doet het weer. Het regenen is inmiddels ook weer opgehouden, dus ik heb een beetje voor niets m’n paraplu erbij gepakt.

Bij het museum aangekomen wacht me een volgende verrassing: een rij die tot ver buiten de deuren rijkt. Dit moet de eerste keer zijn dat ik 25 minuten in de rij heb gestaan om een museum binnen te komen. Eenmaal binnen is het best wel vreemd. Het enige (van enig formaat) wat in het museum staat is het schip. Maar verder wel een leuk opgezet museum. Niet echt heel erg spannend allemaal, zo veel valt er natuurlijk niet te vertellen over een schip dat 400 jaar na 20 minuten na de terwaterlating in de haven zelf is gezonken. Dit overtreft nog zelfs de Titanic. De eigenlijke conclusie – dat Zweden eigenlijk prutsers zijn in het bouwen van schepen – kwam niet in de tentoonstelling ter sprake. Vast en zeker als oefening voor de bezoeker gelaten ;) Het schip zelf ziet er eigenlijk net zo uit als in het Unreal Tournament level, met 1 groot verschil: in UT kun je makkelijk springen op de lower decks, in het echt moet zelfs ik bukken.

Buiten aangekomen regent het weer, en best hard dit keer. Dus paraplu open, en lopen maar. Ik loop eigenlijk vrij rechtstreeks naar het hotel, geen zin om nog meer omwentelingen.

In het hotel aangekomen even in de bar gezeten met m’n laptop. Dit keer was het qua laptops redelijk rustig, slechts een stuk of 4-5. Wel allemaal van die hippe MacBooks en netbooks, dus wat dat betreft blend ik wel vrij goed in het publiek ;) Na een uurtje weer de stad ingedoken om te eten. Ergens in het centrum beland bij een soort van Griek / Turk ofzo, nou ja, ‘t was er redelijk druk, ‘t eten was acceptabel. Ach ja, ‘t is beter dan de Mac zullen we maar zeggen. Dat is altijd wel het minst leuke van alleen op reis: het avond-eten. Je gaat niet echt gezellig in je eentje eens lekker uiteten.

Na het eten weer een beetje gaan lopen. Bij een kade aangekomen en daar nog even een kwartiertje ofzo gekeken naar bootjes die aan het varen waren terwijl de zon bijna onderging. Uiteindelijk dacht ik weer de goede kant op te lopen richting het centrum, maar volgens mij achteraf gezien niet echt. Nou ja, om een lang verhaal kort te maken: na weer wat omwentelingen was ik om 22:00 weer thuis. Beetje laat, en ik was ook best wel moe na zoveel lopen / staan. Het feit dat ik overdag m’n fotorugzak bij me had met daarin m’n camera en objectieven schoot ook niet zo op, de hele dag met 7 kilo op je rug merk je toch wel… Morgen maar eens alleen de Ixus mee.

Lezersvragen:

– Nee, ik heb geen GPS tracker bij me. Maar goed, een beetje richtingsgevoel valt wel te trainen :) En bovendien is dit veel leuker. Zo kom je ook nog eens op plekken waar je anders niet snel zou komen.

– Het aantal (aantrekkelijke) blondines. Tsja, ik heb er geen statistieken over opgezocht, maar het aantal blondines ligt wel een stuk hoger dan in Nederland. Maar om een of andere reden had ik verwacht dat het aantal blondines de 100% zou benaderen, maar dat is lang niet zo. Toch maar even opgezocht: in Zweden is het aantal blondines 50%. Maar goed, in het centrum heb je natuurlijk ‘last’ van toeristen die de percentages om zeep helpen. Ook in Utrecht krijg je waarschijnlijk andere resultaten wanneer je kijkt naar het centrum, Ondiep of – ik noem maar wat – Kanaleneiland ;)

De random dingen van vandaag:

– Er zijn ook dingen die niet duur zijn in Stockholm. Parkeren bijvoorbeeld (nog geen 1.5 euro per uur!), of een MacShake (1.90 euro)

– Metro’s rijden vrij raar. Op een peron zowel de groene als de rode lijn (en op het andere peron de groene en de rode lijn de andere kant op). En metro’s rijden links in plaats van rechts, dat zal vast en zeker wel wat te maken hebben met het feit dat ze tot 1967 in Zweden links reden op de weg.